Yasında ağlaya bilmədim, ana,
Boşalda bilmədim
daşlı ürəyimin ağrısını.
Deyə bilmədim
ayrılığın acısını;
Həsrətlə süzdüm
saçlarını yolanları,
gözləri dolanları.

Tanıdım, dünyanın hər üzünü mən,
Qorxaq gecəsini, gündüzünü mən,
Seçdim incisini, ilbizini mən,
Özümü tanıya bilmədim, anam.

Alnıma yazılan taleyi gördüm,
Başımda fırlanan ələyi gördüm,
Mənə bic-bic baxan kələyi gördüm,
Gözümü tanıya bilmədim, anam.

Vaxtlı-vaxtsız bir ölümdür, gələcək,
Boğub məni qəh-qəh çəkib güləcək,
Açıq qalan gözlərimsə görəcək,
Qapamayın gözlərimi, amandır.

Baxacağam yurdumun dan üzünə,
Tarixində quruyan qan izinə,
Gözüm dönər bir tufan dənizinə,
Qapamayın gözlərimi, amandır!

Qar kimi ağ gəldim,
ləkəsiz gəldim,
Səssizcə yağmışdım yollarına mən.
Mən sənin ömrünə “Bəlkə” siz gəldim
Yığıldım güc kimi qollarına mən…

Yenə də ömrümüzü
Gül-çiçəklər bəzədi.
Dünya köhnə dünyadı,
Sevgiləri təzədi.

Görüşə gedəni var,
Görüşdən gələni var.
Kövrəlib ağlayanı,
Ürəkdən güləni var.

Şimşəkdən qanad al,
yolun uzaqdı,
Hələ neyləmisən,
ömür yarıdı.
Səni gedəcəyin son mənzilə də
Şerin qanadında aparmalıdı…
Arxayın salmasın qoy şöhrət səni,

İçimdən qəm ilməli
əriş-arğac keçibdir,
Sevinc yarıtox gəlib,
qəm yarıac köçübdür,
Sel olan göz yaşımı
bir ehtiyac içibdir;
Tanış olar, oxucum,
tanış olaq: bu mənəm.

Bu qərib axşamın sükutu ağır,
Üfüqdən gözümə bir həsrət yağır.
Gündüzün gözündə ölüm kölgəsi.
Bir səssiz fəryadla günəş qürubda.
Ulduzlar gecənin sadiq köləsi
Ayla nazlanacaq bulud – qoruqda…
Dünya öz işində.

Demə yollar uzaqdır,
Araya bir çay düşüb;
Vüsal kimin qisməti,
Bizə həsrət pay düşüb.
Birimizə göz yaşı,
Birimizə toy düşüb;
Danış, ucadan danış,
Sən dilini bağlama.

Vətən alov etsin odunu sənin,
Böyü bu torpaqla,
bu yurdla öyün.
Mən Araz qoydum ki, adını sənin
Evimdə Arazı çağırım hər gün.

Anaların torpağı sulayan
tərini sevdim.
Göy qurşağı kimi əlvan
yerini sevdim;
Acını, şirini seçə bilmədim,
Arazdan içə bilmədim,
Körpüsündən keçə bilmədim.
Dəli kimi vuruldum.
Dəli Kürünü sevdim, Vətən!