Fəxr elə yar ki, barını çəkirəm,
Saf ürəkdən qubarını çəkirəm.
Sərxoşam, bir şərabdır eşqin,
Bu səbəbdən xumarını çəkirəm.
Kitab Klubu sentyabrın 11-də saat 15:00-da mətbuat konfransı-təqdimat keçirir...
Hörmətli Ədəbiyyat.az Ziyarətçiləri, Sizin ixtiyarınıza yenilənmiş olan veb səhifəmizi təqdim edirik. Veb səhifədə kiçik çatışmamazlıqlar hal-hazırda mövcüddur. Bu çatışmamazlıqlar qısa müddət ərzində bərpa ediləcək.
Hörmətli Ziyarətçilər, tezliklə sizin ixtiyarınıza Məhəmmədhüseyn Şəhriyar yaradıcılığından heç bir veb səhifədə yer almayan səsli şerlər təqdim edəcəyik... Veb səhifəmizi izləməyi unutmayın...!!! Müddəti: 118 dəqiqə. YÜKLƏMƏ ARTIQ AKTİVDİR YÜKLƏ Materialı bizə təqdim etdiyi üçün Əli Xəyyam`a öz dərin təşəkkürümüzü bildiririk...
Bildiyimiz kimi, hər bir dövrün fəlsəfi problemləri bir birindən fərqli olmuşdur. Antik dövrdə insan və onun daxili aləmi əsas problem olmuş, orta əsrlərdə isə bu problemi yaradılış əvəz etmişdir. İntibah dövründə isə bir qədər fərqli məsələlər ortaya qoyulmuşdur. Həmin dövrdə
Lap arxada – sonuncu partada oturub gözünü sağa, sola gəzdirməyə başladı. Bilirdi ki, hamının nəzərləri ona dikilib. Müəllim də sanki uşaqların bu səssizliyindən istifadə edib mühazirəni elə aram-aram deyirdi ki, elə bil nəsə yaddan çıxacaq və bir daha fikrini tamamlaya
07.06.2010 tarixindən etibarən bütün ALİ&NİNO mağazalar şəbəkəsində satışda... Kitabdakı yazılardan bir neçə misra sizə təqdim edirik...
Epiloq’un musiqi qolunun yaranmasında böyük səyləri olan, beatmaker Ram’ın ilk instrumental albomunu sizlərə təqdim edirik.
Fəxr elə yar ki, barını çəkirəm,
Saf ürəkdən qubarını çəkirəm.
Sərxoşam, bir şərabdır eşqin,
Bu səbəbdən xumarını çəkirəm.
Qafilə getdi, cərgədən mən necə qalmışam geri, Mən gecəni sabahadək dost qapısında yatmışam,
Könlüm evi xarab olub, dilbəri-cansitan hanı?
Oğru xəzinə yardı bəs, qorxulu pasiban hanı?
Cəld miniyim deyin hanı, arxalı sarıban hanı?
Yolçu isəm payım hanı, yoxsa ki, üstüxan hanı?
Qalxmaqçın üzənginə dizimdə hanı taqət? Hicran nə qədər varsa, vəfa ləfzini tutma!
Dilbər, necə bilsən, sənə bənzər nişanım var.
Qəlbim ləbinə, sübhüm isə zülfünə oxşar.
Yox qüvvə cilovdan da tutam, sevgili dildar.
Hicranda gərəkdir ola yar yarə vəfadar?
Göz yaşımla islanmadan bədənim Ürək demə, artıq əldən vermişəm,
Mümkünmüdür məni qurban edəsən?
Dərdlərimi görüb dərman edəsən?
Al qanıma məni qəltan edəsən?
Ona çarə özün, canan, edəsən!
Qorxuram ki, serəsən dadimi öz qəlbindən, Oxşayıb acizi hər an belə istər dilbər,
Yaxşı bir söz degilən, ta şəkər ərzan olsun,
Yaxşı əl tut ki, sitəm, dərdü qəm asan olsun!
Böylə söz, bəs böylə vədə necə payan olsun?
Tez cəza hökmü verib, gec də peşiman olsun.
Çoxdur aşiqlərin, ey nazlı pəri, Gül üzündə o siyah zülfünlə
Canımı aldın, əcəb karin var.
Qeyri bir yerdə də bazarin var?
Məndən olmaz, belə bidarin var.
Yar bela adlı, bəla yarın var.
Gəl aşiqlik sözün məndən kənar et, Əlindən eylərəm fəryad, fəryad,
Soruşdun halımı, məmnunəm, ey dust!
Ciyər parə, ürək pürxunəm, ey dust!
Sən ol Leyli, ki mən Məcnunəm, ey dust!
Bu fəryadla günü əfzunəm, ey dust!
Ey dust, istədim eləyəm bəxş könlümü, Ey xacə, məsləhət elə, allah rizasına,
Bilməm, nə töhfə, mən qul, o sultanə göndərim?
Layiq deyil ki, canımı cananə göndərim.
Etdim həya ki, zirəni Girmanə göndərim.
Murəm, nə töhfə, söylə, Süleymanə göndərim?
Şahlıq çətiri var başın üstündə bu axşam, Şəkkər demərəm mən sənə, ondan da şirinsən,
Ay üzlü nigarım, kimə mehman olacaqsan?
Bir söylə, kimin şəninə şayan olacaqsan?
Ənbər çətirinlə kimə sultan olacaqsan?
Dilbər, necə bir bəxtəvərə can olacaqsan?
Sən, ey on dörd yaşlım, hər elmə yetkin!
Gözündə əksi var iki aləmin!
Yeddi yaşar oldun o zaman ki, sən,
Açıldın gül kimi, güləndə çəmən.
İndi ki çatmışdır yaşın on dördə,
Başın sərv kimi durur göylərdə.
Qəflətdə oynama, qeyrət vaxtıdır,
İndi hünər vaxtı, şöhrət vaxtıdır.