Ağlamağım var, gözəlim
Nə işim var, na evim var, nə bağım var gözəlim,
Nə pulum var, nə ətim var, nə yağım var gözəlim,
Demə ki, yoxdu bağım mən tərəvəzdən kasıbam,
Kabinetlərdə kudum, balqabağım var gözəlim.

Neynirəm mən maşını gərçi məni dərd aparır,
Əlli dörd at gücünə tən ayağım var gözəlim.
Mənə tən eyləmə ki, evdə çırağım yoxdur,
Vacib oldur ki, dənizdə "Çırağ"ım var gözəlim.
Nə olar ki, Bakıya erməni təşrif buyurub,
Erməniynən axı burda calağım var gözəlim.
Məni toy məclisinə bir hacı dəvət elədi,
Dedi "şollar" şüşəsində arağım var gözəlim.
Bədgüman olma ki, dəryaya gedərsəm quruyar,
Çünki dərya qədəri ağlamağım var gözəlim.
Yedilər, qoymadılar ortada bir şey qalsın,
İncimə söyləsəm ancaq qırağım var gözəlim.
Saçım ağ, saqqalım ağ, neynirəm ölsəm kəfəni,
Bəxti-Pünhanə sevin, pulsuz ağım var gözəlim.
Filansız bilinir
Dəyişib dövr nə arvad, nə də ki, qız bilinir,
Necə Avropa girib şüura amansız bilinir.
Sizə şalvar yaraşırsa, bizə şalvar yapışır,
Odu ki, bizdə tumannıyla, tumansız bilinir.
Bir müqəddəs gəlişin çoxları hiss etmədədir,
Nə iman sahibi çünki, nə imansız bilinir.
Ulu Xankənd ilə Başkənd ABŞ-ın kəndləridir.
Yəni Buşkənddi hər iksi, bu yalansız bilinir.
Gövdəsindən görünür ki, kökü yandan su içir,
Kölgəsində oturanlar isə, yansız bilinir.
Bizə bir toy tutulub ki, səsi axırda çıxar,
Çalanı köhnə çalandır bu çalansız bilinir.
Gedib Avropada əxlaqımızı dəfn elədik,
İndi statusumuz şəkkü filansız bilinir.
Çıxginən gəzməyə bir yay günü "Tarqovli"yə sən,
Burda əttövbə müsəlmanla fransız bilinir.
Yığışır hamı bu torpağa qiyamət gününə,
Olacaq sorğu-sual, Pünhan, amansız bilinir.
Gəlsə qiyamət, ay ata
Nə yaman eyləmisən rüşvətə adət, ay ata,
Yıxacaq evmizi bir gün bu cinayət, ay ata.
Sənə mənsəb verilibsə, o deməkdirmi məgər,
Tikəsən nəslinə hər yerdə imarət, ay ata.
Əməlinlə məni rüsvayi-cahan eyləmisən,
Çəkirəm dostlar arasında xəcalət, ay ata.
Sənin ekrandakı yaltaqlığın üzmüş anamı,
Ona rişxənd eləyir külli-cəmaət, ay ata.
Bilirəm, sən də alırsan yığasan verdiyini,
Verməsən ustuluva yoxdu zəmanət ay ata.
Salmısan zindana yüzlərlə günahsızları sən,
Onların qarğışı qoymaz bizi rahət, ay ata.
Gəmiçi öz gəmisində sənə yer verdi fəqət,
Gəmisin istədin ondan bu xəyanət, ay ata.
Hara getsən son ümidün yenə Allah olacaq,
Tövbə qıl, gəl namaza eylə ibadət, ay ata.
Xəlqdən pünhan olan sərvəti qaytar xalqa,
Macalın olmayacaq gəlsə qiyamət, ay ata.

16 sentyabr, 2002

Veb səhifəyə əlavə etdiyi üçün Fərrux Rəhimliyə öz dərin təşəkkürümüzü bildiririk...