Sakitçiliq hər yanı bürümüşdü. Bəzən bu sakitçilikdən usanırdım.Təbiətin şıltaqlığını duya bilmirdim. Qaranlıq idi, hər tərəf mənə.Toxunduğum hər şeyi görə bilmirdim. Insani ağ kəfənə bürüyülər öləndə. Mən bu dünyada canlı ölü idim. Çünki gözümü qara kəfən bürümüşdü. Bu zülmətlik məni boğurdu.

Yolllar sonsuzdur deyirlər. Amma məncə dayandığımız yer elə yolun sonu deməkdir. Düşündüm görəsən mən niyə dəyandım? Mən nəyin sonundayam? Yolun yoxsa həyatın. Bəs davam etsəm?

Bir çox insanlar həyatda bir cür yaşayır. Hər kəsin bir tale yolu vardır. Kimisi yoxsulluq içində üzüb gedər kimisidə varlığa nə darlıq deyib ömür sürər. Insanlar bir şeyi hər zaman unudar oda insanın kimliyi.