Edebiyyat.az » Proza » Azad Müzəffərli - Səs

Azad Müzəffərli - Səs

Azad Müzəffərli - Səs
Proza
nemət
Müəllif:
23:47, 16 may 2020
51
0
Azad Müzəffərli - Səs

 



 Kefi kökdü, ayaq üstə güclə dayanırdı. Dost məclisindən gəlirdi. Qonaqlıq da onluqdu. Evə çatanda gecədən xeyli keçmişdi. Yataq otağının yanan işığı anındaca diqqətini çəkdi. Tələm-tələsik əlini cibinə atdı. Təsadüfən ehtiyat açar cibindəydi. Ehmallıca mənzilin qapısını açıb içəri keçdi. Qımırını da çıxarmadan yataq otağına yaxınlaşdı. Oradan iki səs gəlirdi. Sanki biri həzin mahnının sözlərini, o biri isə nəqəratını ifa eləyirdi. Arvadının səsinə elə bir əhəmiyyət vermədi. O biri səsə kökləndi.  Xeyli qulaq asandan sonra kor-peşiman halda divana sarı yönəldi. Əməllicə-başlı qısqansa da, indiki halında gözə görsənmək istəmədi. Hər şeyi səhərə saxladı.

     Ha çalışsa da, bütün gecəni gözünə yuxu getmədi. Bu, nə qısqanclıqdan, nə də keflilikdən deyildi. Axı, ilk dəfəydi doğma mənzilləri körpə qığıltısına bələnmişdi.


Ctrl
Enter
ohv tapdınız?
Ctrl+Enter sıxıb bizə bildirin
Müzakirə (0)